Zasady stosowania nazw zagranicznych miejscowości w aktach stanu cywilnego


 

    1 marca 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo
o aktach stanu cywilnego, która zastąpiła wcześniej obowiązujące Prawo o aktach stanu cywilnego z 29 września 1986 r. W nowej ustawie znalazły się zapisy dotyczące nazw miejscowości położonych poza granicami Polski: „Nazwę miejscowości położonej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zamieszcza się w pisowni ustalonej przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.”
    Konsekwencją tego zapisu są liczne pytania do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii oraz Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych z urzędów stanu cywilnego oraz innych urzędów i instytucji, odnośnie do podania właściwej formy nazw miejscowości położonych poza granicami Polski, jaka powinna być uwzględniona w aktach stanu cywilnego. W związku z tym Komisja przyjęła ogólne wytyczne wskazujące, jaki zapis nazwy powinien być uwzględniany w aktach stanu cywilnego – umożliwi to w wielu przypadkach samym zainteresowanym ustalenie poprawnej formy zapisu nazwy miejscowości.


Zasady stosowania nazw zagranicznych miejscowości w aktach stanu cywilnego przyjęte przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej – wersja zaktualizowana (plik pdf)